ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 217 / 5

ประโยค - พระธัมปจกิฏฺฐกถา ภาค ๖ - หน้าที่ 86 นั้น มีแต่พระพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ ครั้งเดียวเท่านั้น สตรเท่านั้น ย่อมจักแจง ( ทาน ) เพื่อพระศาสดาและภิกษุทั้งปวง [ ลักษณะของคนชั่ว ] ก่อมาดของพระราชาได้ 2

ในบทนี้พูดถึงความสำคัญของการให้ทานในพระศาสนา โดยเน้นบทบาทของพระราชาในการให้ทานและผลที่ตามมาจากการให้ทานนั้น เมื่อพระราชาได้ทราบถึงความสำคัญของการทำบุญและการอนุเคราะห์ผู้อื่นในสังคม ทำให้ผู้คนมีจิตใจที

ประโยค - พระธรรมปิฎกกล่าวแปล ภาค ๖ - หน้า 88 ดังนี้แล้ว จึงเสด็จไปสุวรรณ ถวายบังคับพระศาสดาแล้ว ได้กราบ กูล่านี้ว่า "ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ท่านที่ควรจะถวาย หน่อมฉัน มีได้วายแล้วหรือหนอ หรือหน่อมฉัน มี

พระธรรมปิฎกภาค ๖ หน้า 88 นำเสนอการสนทนาระหว่างพระราชาและพระศาสดาเกี่ยวกับการถวายบังคับและอนุโมทนา โดยพระราชาสอบถามถึงความเหมาะสมในการถวายและความบริสุทธิ์ของบริษัทในโอกาสต่าง ๆ พระศาสดาได้อธิบายเหตุผลท

ประโยค - พระธัมปฤทธิ์ถูกถามเปล่า ภาค 6 - หน้าที่ 89 เขาทูลว่า "จริง" จงตรัสว่า "เมื่อเราพร้อมกับบุตรภรรยาของ เรา มิได้ถือเอาของมืออยู่ของท่าน ให้ของมือของตน เมื่ยดเมียน อะไรกัน ? ส่งใดที่เราให้แก่ท่า

ในบทนี้พระธัมปฤทธิ์ถูกถามเกี่ยวกับการมีทานและการไม่รับผิดชอบ พระศาสดาสอนได้สอนว่า คนที่หนีความรับผิดชอบจะไม่สามารถไปสู่เทวโลกได้ ขณะที่นักปราชญ์ยินดีในการให้ทาน และเป็นที่ยกย่องในสวรรค์ ส่วนคนพาลจะไม่

ประโยค - พระอัมปาทิฏฐิถูกถามเปล่า ภาค ๖ - หน้าที่ ๙๐ [ แก่ธรรม ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่ากุริยา คือผู้มีความตระหนี่เคร่งแน่น ผู้ไม่รู้จักประโยชน์ในโลกนี้และโลกหน้า ชื่อว่าพาพาล บัณฑิตชื่อว่า ธีรน.

ข้อความดังกล่าวกล่าวถึงการที่ผู้มีความตระหนี่ (กุริยา) ไม่รู้จักประโยชน์ในชีวิตและโลกหน้า และการจัดเทศนาที่มีคุณค่าแก่ผู้ฟัง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการทำบุญและการมีความสุขในโลกหน้าที่เกิดจากการ

``` ประโยค - พระธรรมปฏิรูปฏิคำแปล ภาค ๖ - หน้า 91 ๑๑. เรื่องนายกละนุครของอนาถบิณฑิตเศรษฐี *[๑๔๙]* [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระนครวัน ทรงปรารภคุณของ ท่านอนาถบิณฑิกะ ได้ว่า กละะ ต

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวของนายกละนุครซึ่งเป็นบุตรของเศรษฐีที่ไม่มีความสนใจในการฟังธรรมจากพระศาสดา แม้ว่าเขาจะได้รับการชักชวนจากบิดาให้ไปรับฟังธรรมและเรียนรู้ความสำคัญของการให้ พวกเขาทั้งสองสนทนาเกี่ยว

ประโยค - พระธรรมปฏิรูปกฏแปล ภาค ๖ หน้า ที่ 92 กาละ จักให้หรือ ? พ่อ. เศรษฐี. จักให้ ลูก. นายกาลนั้น รับปฏิญญา ๑ ครั้งแล้ว เป็นผู้รักษาอุโบสถ ไม่ได้ไปสู่พระแล้ว แต่ก็จดการฟังธรรมของเขาไม่มี; เขานอน ในท

เนื้อหาสะท้อนถึงการสนทนาระหว่างนายกาลและเศรษฐีเกี่ยวกับการรักษาอุโบสถและ บทบาทของการฟังธรรมในชีวิตของพวกเขา โดยนายกาลมีความตั้งใจที่จะฟังธรรม แต่ก่อนหน้านั้นได้รับอาหารจากบิดาและปฏิเสธการบริโภคอย่างมี

ประโยค - พระธรรมปิฎกที่ถูกถามแปล ภาค 6 - หน้าที่ 93 เรียนให้ได้." แม่พระศาสดาก็ทรงทำอาการคือการกำหนดไม่ได้ แก่เขา. เขากำลังยืนฟังอยู่เทียว ด้วยคิดว่า " ถักเรียนบทต่อไป " จึงตั้งอยู่ในสภาพได้เต็ม [ บ

ในบทนี้กล่าวถึงนายกะนันและการเสด็จเข้าร่วมการเรียนรู้ในพระธรรมคำสั่งของพระศาสดา โดยมีการวิเคราะห์และถอดความเกี่ยวกับการทำหน้าที่ของแต่ละบุคคล และกระบวนการในการรับฟังคำสั่งของพระศาสดา นายกะนันรู้สึกอาย

ประโยค - พระอัมปทิพย์ถูกถามแปล ภาค 6 - หน้า 94 [ โสดาปัตติผลดีกว่าสมบัติทุกอย่าง ] ลำดับนั้น มิตาของเขาวางบังคมพระศาสดาแล้ว กราบทูลว่า " ข้าแต่พระอภัยผู้เจริญ วันนี้ ข้าพระองค์ ชอบใจอาการของบุตร " เม

ในบทนี้ พระอัมปทิพย์ได้อธิบายถึงโสดาปัตติผลว่าเป็นสิ่งที่ประเสริฐยิ่งกว่าสมบัติทั้งปวงทั้งในโลกนี้และพรหมโลก โดยมีการสนทนาระหว่างพระศาสดากับมิตาว่าด้วยความไม่ปรารถนาะในการบริโภค และนับว่าโสดาปัตติผลนี

ประโยค - พระผึ้งปฏิรูปถูกฉลกแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 97 เห็นอุปนิสัยแห่งมรรคลและผลแห่ง ๓ ของพรหมมณีและนางพรหมณี ฝ่ายพรหมก็จำเริญอยู่เป็นนิตย์ ภายในอุบล. พระศาสดาได้ ทรงถอดอหตราและอริสร เสด็จไปยังที่ซึ่งเป

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงอุปนิสัยที่เกิดขึ้นและผลที่ได้จากพรหมมณีและนางพรหมณี พระศาสดาทรงเน้นถึงบุรุษที่เหมาะสมและการมอบติณฑให้แก่บุคคลนั้น รวมถึงการอธิษฐานของพระพุทธเจ้าที่มีต่อเจดีย์ซึ่งเป็นการเผยพระบาทใ

ประโยค - พระอธิษฐานที่ถูกถามแปล ภาค ๖ - หน้า 98 นันในที่ที่เหลือไม่มี. พราหมณี ถูกนางพราหมณ์นี้ไปบัดดาเปร่า " บุรุษนั้นอยู่ที่ไหน " จึงบอกว่า " ฉันได้สั่งเขาไว้แล้ว" ท่าน งรอยู่ที่นี่" พลางมองหายู่พร

ในบทสนทนานี้ พราหมณ์พูดถึงรอยเท้าที่บ่งบอกลักษณะของคน โดยเฉพาะการวิเคราะห์ลักษณะรอยเท้าของผู้คนที่ฉลาดและมีมงคล นางพราหมณ์แสดงความสงสัยว่า รอยเท้าที่พบไม่ได้เป็นของผู้บริโภคาญ หากแต่เป็นรอยเท้าของผู้ร

ประโยค - พระธรรมปิฎก(พระครูญาณวิลาศ)ภาค 6 - หน้าที่ 99 ไม่ต้องการคัดชิดของท่าน" (กลับ) ตรัสว่า "พระพาหมุ่น เราจักบอกเหตุสักอย่างหนึ่งแก่ท่าน ท่านจักฟังไหม ?" เมื่อพระพุทธ ูลว่า "สมณะผู้บริญ" ท่านจงกล

ในบทนี้ พระพุทธเจ้าสอนพระมหาสัตว์เกี่ยวกับความสำคัญของการบรรลุธรรม และการทำความเพียรเพื่อช่วยเหลือสัพเพญญาณ แม้ว่าจะพบกับอุปสรรคหรือมารในการเดินทางสู่การตื่นรู้ พระมหาสัตว์เชื่อว่า การกระทำทุกอย่างเป็

ประโยค - พระธรรมปฏิทองฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 100 [ มารเสียใจเพราะพระองคค์ตรัสรู้ ] ในสมัยนั้น มารถึงความโทมนัสแล้ว นั่งที่หน้ามากใหญ่ พลาง รำพึงว่า "เราติดตามมาดตลอดกาลมีประมาณเท่านี้ แถคอยแง่ง จับ

ในเวลานั้น มารรู้สึกเสียใจและโทมนัส เนื่องจากพระองค์ได้ตรัสรู้ และไม่มีใครสามารถยับยั้งพระพุทธเจ้าได้ ทั้งธิดาของมารซึ่งมีชื่อว่า ดุษณา อรดี และราจา ยังบอกว่าพวกเขาจะพยายามยับยั้งพระองค์แต่ไม่สามารถสำ

ประโคด - พระธรรมปทูตฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 101 ความรักในเด็กหญิงรุ่นหลาย บางพวกมีความรักในพวกหญิงที่ตั้ง อยู่ในปฐมวัย บางพวกมีความรักในพวกหญิงที่ตั้งอยู่ในมัชฌิมวัย บางพวกมีความรักในพวกหญิงที่ตั้ง

ในบทนี้พูดถึงความรักในเด็กหญิงที่อยู่ในวัยต่างๆ ตั้งแต่ปฐมวัยจนถึงปัจฉิมวัย การแสดงความรักและการถวายความเคารพต่อพระพุทธเจ้า มีการกล่าวถึงความสำคัญของการไปหาพระและการบำเพ็ญกรรมดีในการศึกษาและปฏิบัติตนใ

ประโยค - พระธีรมปทีฏิทัศนฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 103 อะไร คือ ก็แม่ร่องรอยสักอย่างหนึ่ง ไม่มีแกะพระพุทธเจ้า พวกเจ้าจักนำพระพุทธเจ้านั้น ผู้ไม่แม่ร่องรอยไป ด้วยร่องรอยอะไร ? วิทินัจฉานาคาถา ๒ ซึ่งชื่

บทนี้กล่าวถึงการเปรียบเทียบและแสดงให้เห็นถึงพระพุทธเจ้าในสภาพที่ไม่มีร่องรอย โดยเน้นถึงการสื่อความหมายลึกซึ้งในคำสอนของพระศาสดา โดยเฉพาะการพูดถึงสิ่งที่มีมลทินและความบริสุทธิ์ในธรรมคำสอน รวมถึงการสำรว

ประโยค-พระบรมปัทถุภาพแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 104 ดังนี้แล้ว ครงพระคาถานี้ว่า:- "แม้ความพอใจในเนอญ ไมได้มีแล้ว เพราะเห็น นางดัหรา นางอรดี และนางรากา, เพราะเห็นสิริระ แห่งตราบอนนั้น นี้ ซึ่งเต็มไปด้วยม

ในพระคาถานี้มีการสะท้อนถึงความพอใจในเนอญซึ่งไม่มีอีกต่อไป เนื่องจากการเห็นนางดัหรา นางอรดี และนางรากา รวมถึงสิริระแห่งตราบอนที่สอดคล้องกับมุตรและกิริยา ทำให้ไม่อาจมีความพอใจได้ และเพื่อให้เข้าใจถึงควา

ประโคด - พระธรรมปิฎกฐากฉบับแปล ภาค 6 - หน้าที่ 105 ๒. เรื่องยมกปฤฒิธรรม * (๙๔๕) [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา ทรงปรารภพากษาความและมนุษย์เป็นอันมาก ที่พระวารแห่งสังสรรเสนค ศตรพระธรรมเทวนิว่่า " ยว มาน

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับยมกปฤฒิธรรมซึ่งเป็นคำเทศนาของพระศาสดาในกรุงราชคฤห์ พร้อมนำเสนอความสำคัญของพระธรรมและการประยุกต์ใช้ในชีวิตจริงของมนุษย์ โดยเฉพาะการพิจารณาคุณค่าจากเหตุการณ์ที่เศรษฐีในเ

ประโปด - พระธรรมปฏิทักษ์ฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๑๐๖ ยังไม่เป็นสัมมาทิฏฐิ, ไม่เป็นมิจฉาทิฏฐิ, วงตามเป็นกลาง, เขากล่าวว่า "จันทน์แดงในเรือนของเรามีมาก, เราเอาจันทน์แดงทำอะไรหนอ แล้ว?, ที่นั่น เขาได้รับความคิ

บทนี้พูดถึงการสนทนาในศาสนาพุทธ ที่มีความเกี่ยวข้องกับการค้นหาความจริงเกี่ยวกับพระราหันต์ โดยมีเศรษฐีและครูทั้ง ๖ ที่ต้องการได้มาตรไม้จันทน์ และพยายามที่จะเชิญชวนพระราหันต์ให้มาที่เรือนของตน เพื่อที่จะ

ประโพค - พระมังปิฏกฐกูฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 107 มาตทางอากาศแล้วือเอาได้เท่านั้น จงเอาไป." [ นาฏญุตรออกอุบายเอามาตร ] นาฏญุตร เป็นผู้ปรารถนาอะไรบง จงได้ให้สัญญาณก่อนว่า อินเดวสิทธิว่า "เราขยับมือแล

ในบทนี้ นาฏญุตรได้แสดงถึงความสามารถในการเหาะขึ้นในอากาศ ซึ่งถูกตั้งคำถามโดยอินเดวสิทธิ ที่แสดงความสงสัยในประโยชน์ของการแสดงอำนาจดังกล่าว โดยมีการสื่อสารถึงการสั่งการและความต้องการของนิสัยผู้ที่อยู่ร่ว

ประโยค - พระธัมมทัศนีฉบับแปล ภาค 6 หน้า 108 เศรษฐีผู้เจริญ ท่านต้องเหาะขึ้นไปถือเอาเกิด. พวกเดียรถีร์แม่พยายามด้วยอาการอย่างนี้สัก 6 วันแล้ว ยังไม่ได้บานครั้นนั้นเลย. [ชาวกรุงเข้าใจว่าไม่มีพระอรหันต

ในความสัมพันธ์ระหว่างพระมหาโมคคัลลานะและพระปิลนโทลภารทวาชะ ในเนื้อหานี้ พวกนักเลงมีความสงสัยเกี่ยวกับการมีอยู่ของพระอรหันต์ในโลก โดยระบุว่าไม่มีใครขึ้นไปในอากาศเพื่อตอบสนองความเชื่อดังกล่าว ทั้งสองท่า

ประโชค - พระอิทธปุณฺโณฤๅษีภา ภาค ๖ - หน้าที่ 109 [ พระปิ่นไทลภาภวาคะแสดงปฏิหาริย์ ] เมื่อพระมหาโมคคัลลานะ กล่าวอย่างนี้ว่า " ท่านจงเอาเอาเถิด ผู้มีอายุ " ท่านปิ่นไทลภาจะทาระก็เข้าคุตกานะ มีอฏิญาณเป็

เนื้อหาประกอบด้วยการแสดงปฏิหาริย์โดยพระปิ่นไทลภาภวาคะ ซึ่งเมื่อพระมหาโมคคลานะขอให้แสดงปาฏิหาริย์ พระปิ่นไทลภาก็ทำให้หินใหญ่ตกลงจากฟ้า ทำให้ชาวเมืองหวาดกลัวและกลัวว่าหินจะตกทับ จากนั้นเขาลงมาจากอากาศพร